تریاژ
گفت : هر آدمی بذری از روشن بینی رو با خودش حمل میکنه
با چشمای بسته گفتم پس برای چی آدما اکثرشون در گرفتاری و توهم به سر میبرن ؟ کجاست این بذرشون ؟
گفت خودشون نمیخوان این بذر درونشون جوونه بزنه و درون همگان حیات پیدا کنن .
دست مشت شدم رو آوردم بالا و گفتم شما که بذر منو بیرون آوردین حالا چطوری بزارمش سر جاش ؟
گفت دگرگونی پایدار بذرتو برمیگردونه سر جاش .